WSNP: termijn instellen cassatieberoep op een doorbrekingsgrond rechtsmiddelenverbod
HR 12 juni 2026 ECLI:NL:HR:2026:908
De wet bevat geen termijn voor het instellen van een rechtsmiddel met een beroep op doorbreking van een rechtsmiddelenverbod of voor het instellen van een cassatieberoep tegen een daarop gedane uitspraak. Volgens rechtspraak van de Hoge Raad moet worden aangesloten bij de termijn die geldt voor beslissingen in de zin van titel III Schuldsaneringsregeling natuurlijke personen van de faillissementswet, waar wel is voorzien in een rechtsmiddel. Die termijn van het instellen van een beroep in cassatie bedraagt acht dagen na de dag van de uitspraak. Lees meer…
Anderbeslag gelegd op voorwerpen verkregen vóór wijziging anderbeslagregeling niet in strijd met art. 1 EP EVRM
HR 22 mei 2026, ECLI:NL:HR:2026:784
Voor de fair balance-maatstaf van art. 1 EP EVRM is van belang dat als – zoals bij art. 94a Sv – de doelstelling van de wet is, kort gezegd, het mogelijk maken van ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, de inmenging ook eigendom van derden kan betreffen, mits “these [assets] have been obtained unlawfully or the third party otherwise lacks bona fide status”. Lees meer…
Wvggz: aansluitende zorgmachtiging, bezwaar tegen bepaalde vorm van verplichte zorg: beperkingen in het gebruik van communicatiemiddelen
HR 5 juni 2026 ECLI:NL:HR:2026:843
De rechter die een zorgmachtiging verleent, dient te motiveren dat voor de vormen van verplichte zorg waarvoor de machtiging is verleend, is voldaan aan de criteria en het doel van de verplichte zorg. De rechter mag daarbij volstaan met een verwijzing naar de medische verklaring en de overige aan het verzoek ten grondslag liggende stukken indien daaruit voldoende duidelijk blijkt dat is voldaan aan de criteria voor en het doel van de verplichte zorg. Indien echter de betrokkene bezwaar maakt tegen een bepaalde vorm van zorg, of de duur ervan zal de rechter zijn beslissing op dat punt moeten motiveren. De rechter hoeft alleen in te gaan op een dergelijk bezwaar indien het voldoende is toegelicht. Lees meer…
Toetsing van de verschuldigdheid van een onherroepelijke belastingschuld van een ander
HR 29 mei 2026, ECLI:NL:HR:2026:817
(1) Formele rechtskracht staat er niet aan in de weg dat de burgerlijke rechter in een procedure tussen de Ontvanger en een derde oordeelt over de materiële verschuldigdheid van een belastingschuld van een ander, indien voor die derde tegen de belastingaanslagen geen met voldoende waarborgen omklede bestuursrechtelijke rechtsgang heeft opengestaan. De Hoge Raad onderscheidt drie gevallen waarin dit aan de orde is en komt terug van het arrest Dumatrust/Ontvanger.
(2) Niet uitgesloten is dat de Ontvanger door een belastingvordering in het faillissement in te dienen of te handhaven onrechtmatig handelt jegens een derde die door de curator voor die belastingschuld aansprakelijk is gesteld. Met het aannemen van een dergelijke onrechtmatigheid moet echter behoedzaam worden omgegaan. Lees meer…
Cassatievlog #167 | Tweeconclusieregel en niet tijdig ingediende stukken bij een 1:253a BW-verzoek
Hoge Raad 5 juni 2026, ECLI:NL:HR:2026:845
In zijn beschikking van 5 juni 2026 gaat de Hoge Raad in op de toepassing van de tweeconclusieregel en de termijn voor het indienen van stukken ex art. 87 lid 6 Rv in een procedure over vervangende toestemming op de voet van art. 1:253a BW om met een minderjarige te verhuizen. Pim Wissink bespreekt het arrest in vier minuten.
Cassatievlog #167 is ook in podcast vorm beschikbaar. Beluister hier de podcast of via uw favoriete podcastkanaal.
Wvggz: twee keer beroep tegen aansluitende zorgmachtiging
HR 5 juni 2026 ECLI:NL:HR:2026:838 en ECLI:NL:HR:2026:841
Na het verstrijken van de beslistermijn van art. 6:2 lid 1, aanhef en onder e, Wvggz en het vervallen van de eerdere machtiging kan de rechter nog wel beslissen op het verzoek om een zorgmachtiging. De rechter kan dan slechts op de voet van art. 6:5, aanhef en onder a, Wvggz een zorgmachtiging verlenen voor de duur van maximaal zes maanden. Lees meer…
Stelplicht en bewijslast bij misbruik van machtspositie (art. 102 VWEU)
Hoge Raad 5 juni 2026, ECLI:NL:HR:2026:847
De partij die beweert dat een inbreuk is gemaakt op art. 102 VWEU, draagt de bewijslast van die inbreuk. In beginsel kan deze partij niet volstaan met een algemene aanduiding van mededingingsrechtelijke verboden, gepaard met de stelling dat deze verboden in het desbetreffende geval zijn geschonden. De Hoge Raad ziet geen aanleiding om hierover prejudiciële vragen te stellen. Lees meer…
Cassatievlog #166 | Geen misbruik machtspositie door HP
Hoge Raad 5 juni 2026, ECLI:NL:HR:2026:847
In deze cassatievlog bespreekt Jellis Jansen in 4 minuten het arrest van de Hoge Raad in de zaak tussen Digital Revolution en HP. De zaak draait om de software die HP gebruikt om te bepalen welke inktcartridges wel en niet werken met HP-printers. Verkoper van huismerkcartridges, Digital Revolution, meent dat HP misbruik maakt van haar machtspositie en partijen beschuldigen elkaar over en weer van misleidende en oneerlijke handelspraktijken. In het arrest gaat de Hoge Raad in op de verdeling en omvang van de stelplicht en bewijslast bij een beroep op schending van het mededingingsrecht.
Cassatievlog #166 is ook in podcast vorm beschikbaar. Beluister hier de podcast of via uw favoriete podcastkanaal.
Een ondergrens in een verplichtstellingsbesluit zonder expliciet hoofdzaakcriterium
Hoge Raad 22 mei 2026, ECLI:NL:HR:2026:795
Het verplichtstellingsbesluit van de Bpf MITT voorziet niet met zoveel woorden in een hoofdzaakcriterium of een ander vereiste voor de omvang van de activiteiten die bepalend zijn voor de werkingssfeer van de verplichtstelling. Dit staat niet eraan in de weg dat het besluit met toepassing van de cao-norm aldus wordt uitgelegd dat voor de omvang van de activiteiten die bepalend zijn voor de werkingssfeer wel enige ondergrens bestaat. Lees meer…
Rechterlijke bevoegdheid bij aansprakelijkheidsprocedure na mededingingsinbreuk
HR 29 mei 2026, ECLI:NL:HR:2026:814
Volgens rechtspraak van het HvJEU worden een dochtermaatschappij en een moedermaatschappij die daarin (nagenoeg) alle aandelen houdt voor de toepassing van de mededingingsregels als één onderneming gezien. Dat werkt ook door in de bevoegdheid van de rechter om kennis te nemen van een vordering tot aansprakelijkheid wegens overtreding van de mededingingsregels: die kan worden aangebracht bij de rechter van het land waar één van beiden woonplaats heeft (art. 8 lid 1 Verordening Brussel I-bis). De rechter kan alleen dan geen bevoegdheid aannemen als op voorhand uitgesloten is dat de moedermaatschappij beslissende invloed had op de dochtermaatschappij. Lees meer…