HR 5 juni 2026 ECLI:NL:HR:2026:843
De rechter die een zorgmachtiging verleent, dient te motiveren dat voor de vormen van verplichte zorg waarvoor de machtiging is verleend, is voldaan aan de criteria en het doel van de verplichte zorg. De rechter mag daarbij volstaan met een verwijzing naar de medische verklaring en de overige aan het verzoek ten grondslag liggende stukken indien daaruit voldoende duidelijk blijkt dat is voldaan aan de criteria voor en het doel van de verplichte zorg. Indien echter de betrokkene bezwaar maakt tegen een bepaalde vorm van zorg, of de duur ervan zal de rechter zijn beslissing op dat punt moeten motiveren. De rechter hoeft alleen in te gaan op een dergelijk bezwaar indien het voldoende is toegelicht.
Feiten en oordeel rechtbank
Betrokkene ontvangt gedurende een aaneengesloten periode van ten minste vijf jaar reeds verplichte zorg. De rechtbank was bevoegd om ingevolge art. 6:5 aanhef en onder c Wvggz een zorgmachtiging te verlenen voor de duur van twee jaar. De officier van justitie heeft de rechtbank verzocht op de voet van art. 6:5 aanhef en onder c Wvggz een aansluitende zorgmachtiging te verlenen ten aanzien van betrokkene voor de duur van twee jaar voor onder meer de vorm van verplichte zorg “het aanbrengen van beperkingen de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen”.
De rechtbank heeft aan de zorgvorm “het aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten” ”het gebruik van communicatiemiddelen” toegevoegd, waarbij het mogelijk wordt betrokkene te verhinderen gebruik te maken van zijn telefoon of hem die telefoon af te nemen.
De rechter die een zorgmachtiging verleent, dient te motiveren dat voor de vormen van verplichte zorg waarvoor de machtiging is verleend, is voldaan aan de criteria en het doel van de verplichte zorg. De rechter mag daarbij volstaan met een verwijzing naar de medische verklaring en de overige aan het verzoek ten grondslag liggende stukken indien daaruit voldoende duidelijk blijkt dat is voldaan aan de criteria voor en het doel van de verplichte zorg. Indien echter de betrokkene bezwaar maakt tegen een bepaalde vorm van zorg, of de duur ervan zal de rechter zijn beslissing op dat punt moeten motiveren. De rechter hoeft alleen in te gaan op een dergelijk bezwaar indien het voldoende is toegelicht.
De advocaat van betrokkene heeft tijdens de mondelinge behandeling aangevoerd dat er geen grond bestaat voor het opnemen van beperkingen in het gebruik van communicatiemiddelen in de zorgmachtiging omdat betrokkene nog nooit misbruik heeft gemaakt van zijn telefoon. De rechtbank heeft, ondanks het voldoende toegelichte bezwaar van betrokkene, niet gemotiveerd waarom voor deze vorm van verplichte zorg is voldaan aan de criteria voor en het doel van de verplichte zorg.
De Hoge Raad vernietigt de beschikking van de rechtbank Den Haag en verwijst de zaak terug naar die rechtbank.
