HR 16 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1686
Als belanghebbende bij een verzoek tot herroeping van een beschikking (art. 390 Rv) kan alleen degene worden aangemerkt die in de procedure die tot de te herroepen uitspraak heeft geleid, verzoeker of een al dan niet verschenen belanghebbende was.
Achtergrond
In dit incident staat de vraag centraal of de Stichting Polishouders Conservatrix als belanghebbende moet worden toegelaten in de cassatieprocedure tussen DNB en Conservatrix Groep. De volgende feiten zijn van belang.
Conservatrix Groep hield alle aandelen in Conservatrix. Conservatrix oefende met vergunning en onder prudentieel toezicht van DNB een levensverzekeringsbedrijf uit. DNB heeft op de voet van art. 3:159u lid 1 (oud) Wft een verzoekschrift tot goedkeuring van een overdrachtsplan ingediend. Bij beschikking van 15 mei 2017 heeft de rechtbank Amsterdam dit overdrachtsplan goedgekeurd. Conservatrix Groep heeft tegen die beschikking beroep in cassatie ingesteld, dat door de Hoge Raad bij beschikking van 17 mei 2019 is verworpen.
Conservatrix Groep heeft de rechtbank Amsterdam op 20 mei 2025 onder meer verzocht de beschikking van 15 mei 2017 te herroepen op grond van art. 390 Rv in verbinding met art. 382 Rv. De rechtbank heeft Conservatrix Groep in dit verzoek niet-ontvankelijk verklaard. Tegen die beschikking is vervolgens cassatieberoep ingesteld (art. 388 lid 2 Rv).
De Stichting heeft verzocht om in de cassatieprocedure als belanghebbende te worden toegelaten.
Oordeel van de Hoge Raad in het incident
In verzoekprocedures in cassatie nemen aan de procedure alleen deel degenen die in een van de vorige instanties zijn verschenen (art. 426 Rv).
Hierop kan een uitzondering worden gemaakt voor een belanghebbende die in de vorige instantie buiten zijn schuld niet is verschenen, zo brengen de eisen van een behoorlijke rechtspleging mee. Daarvan is sprake als niet voor twijfel vatbaar is dat de desbetreffende (rechts)persoon in de vorige instantie belanghebbende was, maar niet (deugdelijk) is opgeroepen.
In dit geval betekent dit dat moet worden beoordeeld of de Stichting – zoals zij aan haar verzoek ten grondslag heeft gelegd – buiten haar schuld niet is verschenen in de herroepingsprocedure bij de rechtbank, en dus: dat niet voor twijfel vatbaar is dat de Stichting in die procedure belanghebbende was, maar niet (deugdelijk) is opgeroepen.
Belanghebbende in een herroepingsprocedure op de voet van art. 390 Rv is degene die in de procedure die heeft geleid tot de uitspraak waarvan herroeping wordt verzocht (dus hier: de beschikking van de rechtbank uit 2017), verzoeker of een al dan niet verschenen belanghebbende was. De Hoge Raad oordeelt dat de Stichting niet als belanghebbende kan worden aangemerkt:
“Omdat de Stichting pas in 2022 is opgericht (…), kan zij reeds om die reden niet worden aangemerkt als belanghebbende in de procedure die heeft geleid tot de beschikking van 15 mei 2017, en daarom evenmin als belanghebbende in de onderhavige herroepingsprocedure. Het verzoek van de Stichting moet dan ook worden afgewezen.”
Afdoening
De Hoge Raad wijst het verzoek van de Stichting in het incident af. A-G Valk had geconcludeerd tot niet-ontvankelijkverklaring van de Stichting in haar verzoek om als belanghebbende tot het geding te worden toegelaten.
DNB is in cassatie bijgestaan door Sikke Kingma en Maartje Möhring.